"What is it exactly that makes Jantien’s paintings so good, I ask myself. Is it mainly the obvious anatomical knowledge combined with smart use of compositional “tools” like the use of edges and value that her work seems to emit? Is it the bold brushwork? Surely, this helps to add to the believability, for example in “Show must go on IV”, but there’s more going on here. The Artist evokes an atmosphere that contains both serenity and tension. The viewer is gently compelled to ask questions, to engage with the work."
Luisteren naar het schilderij
De weg die ik op het doek afleg is niet vooraf gedicteerd. Ik ben constant in gesprek met mijn schilderij. Ik luister naar wat het nodig heeft. Versta soms de helft niet, maar toch hebben we een dialoog. Het is een gesprek in een taal die ik niet spreek. Die ik alleen met mijn hart kan verstaan. Het vereist een staat van openheid. Van vertrouwen en in het moment zijn. Het schilderen wordt langzaam lijfelijk in plaats van hoofdelijk.
En in die staat kan er iets moois ontstaan. Kan ik iets creëren wat nog niet was, wat ik nooit kan reproduceren en wat volkomen eigen voelt.
Schilderen is voor mij: verdwaald zijn zonder kaart, honderd keer verkeerd lopen en dan ineens op die prachtige plek terecht komen.
Ik schilder portretten, zowel vrij als in opdracht. Soms zijn mijn figuren geïsoleerd, maar vaker gaan ze een relatie aan met hun omgeving. Als je er woorden aan wilt geven, zou je mijn stijl modern-impressionistisch kunnen noemen. Ik schilder suggestief: je ziet meer naarmate je langer kijkt. De verf speelt een hoofdrol in mijn werk: de zinderende vlekken kleur vormen een realistisch beeld, dat tegelijk haar abstracte waarde houdt.